ก็มาพิมพ์ไว้เป็นตัวอักษรกันลืม =.=
เดี๋ยวเล่าไปเล่ามาจะใส่สีตีไข่ไปมากกว่าความเป็นจริง!
ไม่อยากให้ความทรงจำผิดเพี้ยน ฮ่าๆ ><
ไปตั้งแต่งานยังไม่เริ่ม...หลบแดดในเต้นท์ก่อน =..=
กระดาษใบล่ะ 1 พันบาท
ที่คุ้มที่สุด(ในสามโลก) ฮ่า ๆ ><
บรรยากาศในงานมีต สาว ๆ แถวหน้าสวย ๆ กันทั้งน้าน~!!(ดีมากเป็นหน้าเป็นตาแก่ประเทศ ฮ่าๆ)
ส่วนเราตัวเตี้ยเลยไม่อยากลงไปข้างล่าง ขอส่องด้านข้างก็พอ
แต่รู้สึกว่าอยู่บนนี้มีความสุขมาก เห็นชัดโดยไม่ต้องยืด อิอิ ><
ป้ายนุ้งอีฟ ของพี่ที่ไปด้วยกัน
(ชั้นรู้ว่าเธอเห็นป้ายนะย่ะ อีฟคุง ทำเป็นซึนไปได้ ชิ ๆ
แต่ไม่เป็นไร ก็เข้าใจนะว่าน้องเหนื่อย น้องง่วง น้องหิว น้องจึงงองแง กร๊ากกก)
นี่ป้ายเรโนะ เค้าเป็นคนถือเอง ><
อรั๊งมากกก เรโนะหันมายิ้มให้ตั้งสองสามครั้งแนะ ><~!!
แล้วตอนจับมือเค้าก็ถือป้ายนี้ไปด้วย จับมือเรโนะไปด้วย
ปล.แอบบีบๆมือเรโนะด้วย ฮ่าๆๆ เรโนะก็ยิ้มน่ารักเชียว อรั่ยย เพ้อ~!!
มีตเสร็จก็มาเข้าคอก โดนขัง ฮ่าๆๆ
ก่อนเริ่มคอนเรายืนอยู่คนที่สาม รู้สึกว่าที่มันแคบและยืนเบียดๆ กัน
แต่พอคอนเริ่ม เท่านั้นแหละ แด๊นซ์กระจาย ไปอยู่คนที่สี่ซะงั้น ^^ และที่ก็เพิ่มขึ้น
ไม่เบียดกันอีกแล้ว เฮดแบงกันสุดเหวี่่ยงเลยทีเดียว ฮ่าๆ
และตอนเรโนะมาโซโล่กีตาร์ตรงกลางด้านหน้า เค้าก็รีบยกป้ายเรโนะทันที
ได้ผล โดนเรโนะชี้หน้าด้วนนะเออ อรั๊ง~!!!! >< ตอนแรกไม่คิดว่าเป็นตัวเอง
เพราะนึกว่ามีคนข้างหลังเค้าถือป้ายอีกรึเปล่า ปรากฏว่า ไม่มี!! งั้นก็คิดไม่ผิดสินะ
นึกว่าคิดเข้าข้างตัวเอง ฮ่าๆๆ พีี่ ๆ ที่ไปด้วยกันก็บอก เค้าชี้เธอนั่นแหละ อร๊ายย อรั๊งอีกรอบ~!!!
ปล.หัวสีน้ำเงินและป้ายที่ถือ ช่วยได้จริง ๆ โดนเรโนะแอทแทคไปหลายรอบ ><~!!
พอซักกุออก ถึงตอนเปิดตัวมาซาโตะ อรั๊งงง ท่าไหว้แม่มัทงามมั่ก
แล้วก็เห็นแว่ป ๆ ว่าแม่มัทโยนอะไรมานะ แล้วรู้สึกว่า "โอ๊ะ อะไรหล่นใส่ไหล่ชั้น"
หันหลังกลับไปชาวบ้านกำลังแย่งปิ๊กกัน แง่งงง อด เลยขอยืมพี่ที่เเก็บได้มาถ่ายรูปเป็นที่ระลึก T^T
ปล.โยนลงหัวนู๋ก็ได้นะคะ จะได้หยิบทัน T^T
คอนจบแล้ว ถ่ายรูปเป็นที่ระทึก~! ฮ่า ๆ ๆ
สภาพเน่าอย่างแรง และคราวหน้าถ้ามีคอนอีกจะไม่ใส่แจ๊คเก็ทสีขาวอีกแล้ว
คิดผิดอย่างแรง เสื้อเปื้อนหมดเลย T^T
วันที่ 5 มาพารากอนเพื่อเลื่อนตั๋ววันกลับบ้านนอก กั่ก ๆ
เพราะจะไปส่งเด็ก ๆ ขึ้นเครื่องตอนกลางคืน พอเปลี่ยนตั๋วเสร็จ
ไม่มีไรทำ กว่าจะค่ำก็อีกหลายชั่วโมง เลยไปนั่งกินกาแฟที่ดิจิตอลเกทเวย์
นั่ง ๆ กิน ๆ เม้าส์ ๆ ไปเรื่อย ๆ แล้วก็มีโทรศัพท์มาว่า "น้อง ๆ เดินอยู่ข้างล่าง รีบลงมา"
เท่านั้นแหละ รีบเก็บข้าวของและวิ่งยังกะหนีเจ้าหนี้ยังไงยังงั้น พนักงานร้านถึงกับงง
และกล่าวขอบคุณแทบไม่ทัน ฮ่าๆๆ พี่คนที่โทรมาบอก แกก็บอกว่า พี่มาซื้อของอ่ะ แล้วก็เจอเด็ก ๆ
อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น ไม่ได้ตั้งใจมาตามเลยนะเนี่ย!!
แล้วในที่สุดก็เจอเด็ก ๆ แว๊กกก น่ารักกันจริง ๆ โนเมคอัพ เมคอัพ
บริ๊งกันจริง ๆ ทั้งวีวิด ซักกุ น่ารักม๊ากกกกกกกกกกก ><
ไอ่เราก็ส่องหาเรโนะ และเดินตามไปเรื่อย ๆ อะไรมันจะใกล้ขนาดนี้ ใจเต้น ๆๆๆ
เดินไปได้ไกลพอสมควร ก็มัวแต่มองเรโนะ หันหน้ามาด้านขวามือข้างตัวเอง
เฮ่ย~!!!! แม่มัท!!! เดินข้างกันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ฮ่าๆๆ
แอบตื่นเต้นและไม่รู้จะทำอะไร เลยหันไปคุยกับแม่มัท (ด้วยภาษาไทย ฮ่า ๆ)
Me : เอาไหม (หันไปถามแม่มัทพร้อมทำท่ายื่นคุกกี้ในมือให้)
แม่มัท : โอ๊ะ (ทำหน้าแปลกใจ)
Me : ขนมน่ะ เอาป่าว ยิ้ม~.. (อินี่ยังหน้ามึนพูดไทยต่อ)
แม่มัท : เลิกคิ้วแล้วยิ้ม กำลังจะยื่นมือมาเอาคุกกี้
ตอนนั้นเค้าก็แบบ เอิ่มม คุกกี้อันนี้มันโดนกินไปแล้วอ่ะ จะให้ดีไหมเนี่ย
แล้วก็นึกได้ว่าของพี่ที่มาด้วยกันเค้ายังไม่กิน แต่พอหันไปก็ อ่าว เจ้แกหายไปไหนเนี่ยย!!!
เค้าก็ถือคุ้กกี้ไปยิ้มไป แบบจะให้ก้ไม่ให้ ยื้อ ๆ หยุด ๆ อยู่นั่นแหละ
และแม่มัทก็ทำหน้าแบบว่า "เอ่อ เมิงจะให้กูป่าวเนี่ย" ฮ่าๆ
สุดท้ายก็ไม่ได้ให้ไป เพราะคิดว่า "ไม่ควรให้ของเหลือแก่คนอื่น" ก๊ากก
แล้วพี่สต๊าฟก็เดินมาขวางไว้แล้วบอก "ถอยค๊าบ ๆๆ" สงสัยเห็นอินี่เดินใกล้ไป มาสกัดดาวรุ่ง ฮ่า ๆๆ ><
ไอ่เราก็ อ๊ะ ถอยก็ได้ฟะ เดินตามตูดเรโนะต่อปาย เดินไปเรื่อย ๆ พอถึงทางแยก
รู้สึกแม่มัทจะหลงทางกะซักกุ ซักกุเค้าเลี้ยวไปทางขวาแต่ แม่มัทเดินตรงตามวีวิดไป
แล้วฮีก็ชะงัก ก่อนจะหันหลังกลับไปหาพวกซักกุ ฮ่าๆๆ ตอนนั้นเราเดินอยู่ข้างหลังแม่มัท(อีกล่ะ)
ขำหน้าแกมากเลย ทำหน้าเป็นเชิด ๆ นะ คิดว่าคงเก็บอาการเขินไว้แหละ
เราเกือบหลุดขำแล้วนะ ฮ่าๆๆ เห็นหน้าแกแล้วแบบ "น่าร๊ากอ่ะ" อยากเดินตาม แต่...
ด้านหน้าของชั้นคือ วีวิด จึงตัดใจจากแม่มัทเดินตามวีวิดต่อ ><
เดินไปได้สักพัก พี่อากิก็พาหยุดเดิน บอกเด็ก ๆ จะกินน้ำ ก็หยุดตรงหน้าร้าน Swensen's
วีวิดก็ยืนคุยกัน พวกเราก็ยืนเกาะกลุ่มกัน มองเด็ก ๆ อารมณ์ยืนประจันหน้ากันอ่ะ
ยืนเล็งสักพักก็เลยหยิบป้ายเรโนะ ขึ้นมาชู เรโนะก็พยักหน้ามอง ยิ้มขำ ๆ
อารมณ์แบบว่าเจอกันอีกล่ะอินี่ ฮ่า ๆ แล้วก้เรียก โคคิ ๆ น้องก็หันมายิ้ม
เขี้ยวเจ่าลูกมามันน่ารักจริง ๆ อรั๊งกันไปอรั๊งกันมา พี่เราที่มันชอบน้องโคคิก็แบบ
อ่อยระทวย มันก็ยืนเกาะเพื่อนมันแล้วก็คร่ำครวญ "น้องโคคิ~!!!"
น้องโคคิหันมาเจอพอดี ถึงกับฮาแตกเลยทีเดียว ><
(รู้สึกจะำำขำทั้งวงนะ เพราะยืนอยู่ด้วยกัน ฮ่าๆ ) จากนั้นคุณพี่เค้ามันก้หยิบป้ายน้องโคคิขึ้นมา
น้องก็ขำอีกล่ะ ตอนแรกไม่รู้ว่าขำอะไร แล้วซักกุก็เดินผ่านมา คุณพี่ ยูจิ ก็หันมามองป้ายโคคิ
แล้วทำมือพลิกไปมา พี่เราก็แบบ เอ๊ะ อะไร ก็เลยมองป้ายตัวเอง โอ้ววว ฮ่า ๆๆ
พี่เรามันถือป้ายน้องโคคิกลับหัวนั่นเอง ฮาแตกอีกแล้ว ><~!!!
ต่อจากนั้นก็เดิน ๆ เรื่อย ๆ ซักกุและวีวิดก็คอยหันมามองแฟนคลับเป็นระยะ
พอหันมาเจอแฟนคลับก็พูด "สุโค่ยยย" กันใหญ่ คือแฟนคลับเดินตามเป็นพรวนเลยทีเดียว
พวกเค้าเดินแถวแรก ๆ เลยเห็น ชินเปย์ กะ เรโนะ อ่ะ ชอบหันกล้องมาถ่ายรูปแฟนคลับ
เดินไปเรื่อย ๆ ถึงข้างถนน ซักกุ วีวิด รอขึ้นรถตู้ ตอนนี้ก็อรั๊งกันเต็มที่อ่ะ
เยอะมาก จนไม่รู้จะจำอะไรดี รู้แต่ว่าสนุกมาก พวกเราก็ยืนโบกมือบ๊าย ๆ อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก
ทั้งกล้องทีมงานทั้งกล้องศิลปินก็ถ่ายรูปแฟนคลับกันใหญ่ หนำใจกันเลยทีเดียว
ก่อนชินเปย์จะขึ้นรถตู้ก็ยังไม่วาน ขอถ่ายอีกสักรูป ฮ่าๆ น่ารักจริง ๆ
ซักกุขึ้นไปแล้วเหลือวีิวิด ตอนนี้พวกเราก็ยืนถือป้ายต่อไป เรโนะก็หันมายิ้มให้จนไม่รู้จะยังไงล่ะ
เรียก "อีฟคุง ๆ" น้องก้หันมายิ้มให้ โอ้ววววว ยิ้มได้สักทีนะคุณหนู!! แล้วก็ "โคคิึคุงงง"
เจ่าลูกหมาก็หันมายิ้มเห็นเขี้ยวน่ารักอีกล่ะ ชินที่กำลังเม้่าส์แตกอยู่ พวกเราก็เรียกดู
"ชินจางงงง" พอได้ยินชื่อตัวเองปั๊ป ทำหน้าตกใจนิดนึงแต่ก้หันมายิ้มเขิน ๆ ก่อนจะรีบหันหน้าหนี
จี๊ดด หล่อนจะเขินทำไมค๊า พวกชั้นสิ่ต้องเขิน ฮ่าๆๆๆ จากนั้นก็ยืนเม้าส์กันไปเรื่อย ๆ โดนที่เรียวงะ
ยืนหันหลังให้เพื่อน ๆ แล้วหันหน้ามาหาพวกเราที่ยืนถือป้ายอยู่ สงสารเรียวงะม๊ากกกกกก
เพราะป้ายพวกเรามี เรโนะ ชิน อีฟ โคคิ แต่ไม่มีเรียวงะ!!!!! (พี่เราพิมพ์ชื่อเรียวงะผิด เลยไม่ได้ทำป้าย)
เรียวงะก็หันมายิ้มให้แล้วพยักหน้า พวกเราก็แบบ "เรียวงะ เรียวงะ" เรียกอยู่นั่นแหละ
เรียวงะก็ยิ้มเขิน ๆ ประมาณว่า "รู้แล้ว ๆๆ" ก็ยืนอรั๊งกันอยู่สักพัก
วีวิดก็ขึ้นรถไป พวกแฟนคลับก็โบกมือบ๊ายบาย ๆๆ วีวิดที่อยู่ในรถตู้ก็โบกมือกลับ
ตอนเข้ารถไปแล้วเรียวงะก็ตบ ๆ กระจกรถ แล้วน้องโคคิก็เอาหน้ามาแปะที่กระจกรถตู้
"น่าร๊ากกกกกก มาก ๆ" ><
ตอนกลางคืนไปส่งที่สนามบิน โปรเจคที่ไม่้คาดคิดก็เกิดขึ้น
คือพี่สต๊าฟบอกไม่อยากให้เดินตาม โอเคไม่เดินตามคะ งั้นรอที่หน้าเกตแล้วกัน
พวกเราก็เลยนั่งรอที่หน้าเกต 8 ตรงเก้าอี้ที่เค้าให้ผู้โดยสารนั่งรอแหละ ฮ่า ๆ
อิพวกนี้ยึดหมดแถว มียืนข้างหลังอีกสามสี่คน นั่งเม้าส์กันไปเรื่อย ๆ ก็มีคนนึงคิดว่า
จะทำไรดีเวลาศิลปินเค้าเดินมา ก็เลยตกลงกันว่า เอ้างี้ พอเดินเข้ามาพวกเราก็ พูด สวัสดีค่า
แล้วโบกมือบ๊ายบาย โอเค เตรียมกันเสร็จ เด็ก ๆ ก็เริ่มลงจากรถตู้ พวกเราก็นั่้งรอล่ะ
พี่อากิเดินนำหน้ามาเลย ต่อด้วยซักกุ วีวิดเดินปน ๆ กันมา แต่รู้สึกจิยูจะอยู่คนแรก
พวกเราก็เอาเลย "สวัสดีค่า" ไหว้ด้วยนะ เราจำได้เลย จิยู ทำหน้าแบบว่า "โอ๊ะ" แปลกใจ ๆ
แล้วทุกคนก็ไหว้พวกเราตอบนะ น่ารักมาก น้้องโคคิก็เอากล้องขึ้นมาถ่าย ว๊ายย น่ารักอีกแล้วว
ไหว้เสร็จ ก็พูด "บ๊ายบาย" แล้วก็โบกมือให้ พวกนั้นก็บ๊ายบายตอบ อรั๊งงง อีกรอบ~!!!!
และเค้าก็ไม่ลืมที่จะชูป้ายเรโนะอีก เห็นเรโนะส่อง ๆ มองดูนะ ฮ่า ๆ น่ารักจริง ๆ
ประมาณว่ากำลังคุยอะไรกับเรียวงะอยู่ พอเห็นป้ายก็มองมา ><
ส่งเด็ก ๆ เสร็จกำลังจะเดินตามก้นไปล่ะนะ แต่พอเห็นกลับไป อ่าววว มายะซัง ไอจิซัง
หยุดดดดด.....แถวเรียงหน้ากระดานอีกล่ะ ฮ่าๆๆ เหมือนเดิม "สวัสดีค่า "
มายะซัง "โอ๊ะ" ทำหน้าตกใจ แล้วก็รีบไหว้ตอบทันที ไอจิซังก็เช่นกัน
ฮ่า ๆ คนแก่น่าร๊ากกก >< แล้วพวกเราก็โบกมือบ๊ายบาย มายะกะไอจิซังก็บ๊ายบายตอบ
กรี๊ดด นอนหลับฝันดี เพ้อได้อีกเป็นปี ๆ เลยนะเธอว์~!!!!!
เอนทรีนี่ แอบยาวเหมือนกันนะเนี่ย อิอิ ><
ปล.อันนี้แบบไ่มละเอียดนะเนี่ย ถ้าละเอียดล่ะก้อ เล่าทั้งวันก็ไม่หมด ฮ่าๆๆ
edit @ 9 Dec 2010 13:39:50 by kenkko
.....>.,<"....
มาโอะจังเคลิ้มสุด ๆ